Amunta دو ابزار متفاوت را کنار هم می‌گذارد: بودجه تعیین می‌کند در یک دوره چقدر می‌خواهید خرج کنید، و برنامه‌ی اقساط یک تعهد مالی را به پرداخت‌ها و موعدها تقسیم می‌کند. استفاده‌ی هم‌زمان از این دو، اعداد را به برنامه‌ای قابل پیگیری تبدیل می‌کند.
بودجه‌ای قابل اندازه‌گیری بسازید
می‌توانید بودجه‌ی هفتگی، ماهانه یا سالانه تعیین کنید. برنامه سقفی را که انتخاب کرده‌اید با خرج واقعی مقایسه می‌کند و هنگام نزدیک شدن به سقف یا گذشتن از آن، اعلانی محلی می‌فرستد.
با پایان دوره، Amunta تصویری از دوره‌ی کامل‌شده شامل سقف و خرج واقعی نگه می‌دارد. به همین دلیل نتیجه‌ی ماه گذشته با شروع دوره‌ی جدید تغییر نمی‌کند و نموداری روند دوره‌های قبلی‌تان را نشان می‌دهد.
نه «چقدر خرج کردم»، بلکه «آیا در مسیرم؟»
عدد به‌تنهایی کافی نیست: خرج ۶۰٪ سقف در روز بیست‌وپنجم عالی است و در روز پنجم خطرناک. برای همین Amunta درصد خرج شما را با درصد زمان گذشته از دوره مقایسه می‌کند و حکمی مستقیم نشان می‌دهد — در مسیر یا از سرعت جلو زده‌اید — همراه با مبلغی که روزانه می‌توانید خرج کنید تا پایان دوره.
دوره‌ای که از روز حقوق شروع می‌شود، نه از اول ماه
اگر زندگی مالی شما هر ماه از روز ۲۵ شروع می‌شود، بودجه‌ای که از روز ۱ آغاز شود آن را توصیف نمی‌کند. برای هر بودجه‌ی ماهانه می‌توانید روز شروع دوره را تعیین کنید تا دوره در روزی که برایتان مناسب است تمام و تجدید شود.
انتقال باقیمانده
انتقال باقیمانده را می‌توان برای هر بودجه جداگانه فعال کرد: آنچه در دوره‌ی قبل خرج نکرده‌اید به سقف دوره‌ی بعد اضافه می‌شود. انتقال فقط از دوره‌ی قبلی است و در طول دوره‌ها انباشته نمی‌شود، و کسری هرگز منتقل نمی‌شود — زیاده‌روی در یک ماه شما را در ماه بعد مجازات نمی‌کند.
هشدار پیش از ذخیره، نه پس از آن
هنگام ثبت هزینه یا فاکتور خریدی که با آن از سقف بودجه می‌گذرید، Amunta هشدار را پیش از ذخیره نشان می‌دهد — می‌توانید تجدیدنظر کنید یا آگاهانه ادامه دهید. برنامه جلوی شما را نمی‌گیرد؛ تصمیم با شماست، اما با آگاهی، نه بعد از گذشتن کار از کار.
چگونه دوره را انتخاب کنید؟
- دوره‌ی هفتگی برای خرج روزانه‌ی سریع مناسب است.
- دوره‌ی ماهانه برای حقوق و قبض‌های خانه مناسب است.
- دوره‌ی سالانه برای هدف‌ها یا اقلام فصلی بزرگ مناسب است.
برنامه‌ی اقساط فقط یک یادآور نیست
وقتی بدهی یا مبلغی سررسیدشده دارید، فقط دو چیز وارد می‌کنید: مبلغ قسط و فاصله‌ی زمانی به روز. تعداد اقساط را برنامه از روی مانده حساب می‌کند و با برچسب «خودکار» جلوی شما نشان می‌دهد. اگر مانده به‌طور مساوی تقسیم نشود، مبلغ قسط آخرِ متفاوت را پیش از ذخیره می‌بینید. برنامه اجازه نمی‌دهد طرحی ساخته شود که قسطش از مانده‌ی بدهی بیشتر باشد و پیشرفت آن را با تغییر مانده یا گذشت موعدها دنبال می‌کند.
همچنین می‌توانید یادآوری برای پرداخت کامل مانده به‌جای تقسیم آن، یا هشداری کلی برای یک موعد مالی بسازید. یادآورها روی دستگاه محلی‌اند و برای یادآوری به سرور نیازی ندارند.
پس از پرداخت جزئی چه می‌شود؟
پرداخت به مانده‌ی بدهی وصل است. با کاهش مانده، برنامه بر اساس وضعیت واقعی پیش می‌رود، به‌جای اینکه جدولی جدا بماند که نمی‌داند چه پرداخت شده است. اگر پرداختی مبلغ مورد انتظار را پوشش ندهد، برنامه می‌تواند بخش پوشش‌داده‌نشده را به شما گوشزد کند.
روشی واقع‌بینانه برای استفاده
- برای دوره‌ای که با درآمد شما هماهنگ است بودجه بسازید.
- هزینه‌ها را همان لحظه ثبت کنید تا اندازه‌گیری واقعی بماند.
- بدهی‌های بزرگ را به برنامه‌ی اقساطی با مبلغی که از پسش برمی‌آیید تبدیل کنید.
- به‌جای تکیه بر حافظه، یادآورها و تصاویر دوره‌های کامل‌شده را مرور کنید.
مثال: مانده‌ی بدهی ۱۲٬۰۰۰ است؛ مبلغ قسط را ۲٬۰۰۰ و فاصله را ۳۰ روز می‌نویسید — برنامه بی‌درنگ حساب می‌کند که اقساط شش تاست. اگر به‌جای آن ۲٬۵۰۰ بنویسید، پنج قسط حساب می‌کند: چهار قسط ۲٬۵۰۰ و آخری ۲٬۰۰۰. سپس موعدها و مانده‌ی واقعی را دنبال می‌کند و اگر پس از موعد پرداخت بخشی پوشش‌داده‌نشده بماند، نشان می‌دهد.
آیا این ابزارها به اینترنت نیاز دارند؟
نه. بودجه‌ها، محاسبه‌ها، یادآورها و برنامه‌های اقساط روی گوشی کار می‌کنند. اینترنت فقط وقتی لازم است که همگام‌سازی داده‌ها از طریق A-Link یا ذخیره‌ی نسخه‌ای در Google Drive را انتخاب کنید.